Izaak Babel "Opowiadania odeskie"

Izaak Babel - rosyjski Żyd, urodzony w Odessie, zamordowany w czasach stalinowskich w 1940 roku, pozostawił po sobie nieduży tom prozy, na który składają się: “Armia konna” i “Dziennik 1920”, “Opowiadania odeskie” oraz sztukę “Zmierzch”.

“Opowiadania odeskie” to opowieści ze świata żydowskich przestępców i rzezimieszków, żyjących na przedmieściach miasta. Ich głównymi bohaterami są takie postacie, jak Benia Krzyk, Lubka Kozak, czy Reb Arie-Lejb. Żyją życiem codziennym, choć połączonym z niecodziennymi wydarzeniami.

Każde z opowiadań to mała perełka - prosta historia, opowiedziana niezwykle zwięzłym językiem. To cecha charakterystyczna prozy Babla: niewiele słów, a ile w nich treści. Wiele z tych słów i zwrotów zostaje u czytającego na dłużej, jak choćby te najsłynniejsze: “On mówił mało, ale mówił smacznie, człowiek ma chęć, żeby on jeszcze coś powiedział”, czy “Stary miał w sobie jeszcze życia na jakieś dwadzieścia lat”.

Sięgnijcie więc po “Króla”, “Tak to robiono w Odessie”, czy opowiadanie pod tytułem “Lubka Kozak”, którego brudnopis miał 22 wersje. Świat żydowskich przedmieść Odessy stanie przed Wami otworem i pewnie zostaniecie w nim na dłużej.