100-lecie cerkwi w Tokarach

Czy pamiętacie niebieską cerkiewkę, położoną w „Świętym Miejscu” na uroczysku Koterka, tuż przy granicy z Białorusią, oraz przyczyny jej powstania, opisane w tekście: Kolorowe cerkiewki na Podlasiu ? A pamiętacie przypadkiem tekst i datę znajdującą się nad wejściem do cerkwi? Ta data to rok 1912, rok powstania świątyni – dokładnie 100 lat temu.

29 lipca odbyła się uroczystość 100-lecia Cerkwi p.w. Ikony Matki Bożej Wszystkich Strapionych Radość. Głównym punktem uroczystości było nabożeństwo, któremu przewodniczył metropolita Sawa. Po nabożeństwie miało miejsce poświęcenie krzyża przy cerkwi, ufundowanego przez Nadleśnictwo Nurzec z okazji 100-lecia świątyni. Jeszcze przed nabożeństwem miało miejsce powitanie metropolity: przez zespół „Wrzosy” z Wilanowa oraz przedstawicieli władz gminy, powiatu i województwa.

Gdybyście - przed uroczystościami – zajrzeli do środka cerkwi, to z pewnością byście jej nie poznali. Specjalnie na 100-lecie wykonano wewnątrz polichromie, której projektantem i wykonawcą był Jarosław Wiszenko z Mielnika, wnuk byłego proboszcza ks. Aleksandra Wiszenko.

W uroczystościach w cerkwi uczestniczyło – mimo upału – wiele osób, w tym goście z Ukrainy i Białorusi. Tradycyjnie oblegana była studzienka ze „świętą wodą”, pomagającą na różne dolegliwości. Tradycyjnie także i my napełniliśmy butelkę „świętą wodą”. Załączone zdjęcia pokażą Wam cerkiew i jej gości w trakcie uroczystości.

Druga część uroczystości odbyła się w Wilanowie, wsi odległej około 5 kilometrów od cerkwi, a należącej do parafii Tokary. Najpierw miało miejsce poświęcenie przez metropolitę Sawę krzyża na skrzyżowaniu dróg w Wilanowie; krzyża ufundowanego przez jego mieszkańców. Następnie goście przenieśli się do Wiejskiego Domu Kultury, Sportu i Rekreacji, gdzie po obiedzie miały miejsce występy zespołów ludowych z Podlasia i z zagranicy. Występy rozpoczął zespół „Wrzosy” z Wilanowa, po nim zaś na scenie śpiewały m.in. „Hiłoczka” i „Wasiloczki”. Muzyka i śpiewy rozbrzmiewały także na dziedzińcu domu kultury. Towarzyszyły im oczywiście tańce. A jak to wyglądało, możecie zobaczyć na zdjęciach.

Nie zabrakło oczywiście także „czegoś dla ciała”. W rozstawionych za ośrodkiem namiotach czekały na gości upieczone: baran i dzik. Dzik był .. po prostu palce lizać.

Chcecie dowiedzieć się więcej o historii cerkwi? Zanurzyć sie w innym świecie, gdzie czas płynie inaczej, a i ludzie wydają się być zupełnie inni? Po prostu przyjedźcie do Koterki, nabądźcie w cerkwi książkę „Kronika Cerkwi na „Świętym Miejscu” w Tokarach – Koterce”, wydaną z okazji jej 100–lecia. A przede wszystkim zostańcie w tych stronach na dłużej, porozmawiajcie z mieszkańcami, skosztujcie niesamowitej śliwowicy, lub nalewki z aronii. A może gdzieś na podlaskich szlakach spotkacie autora tej opowieści?.